TABUT ... گاهنوشت های محسن شیرالی

iMagiNaTioN

mohsen1984 — Thu, 12 Nov 2009 10:25:18 GMT

جنون :

سیال ِ رگای ِ من ، معجون ِ غم و ترسه

وحشت با منو چشمام ، تانگو داره می رقصه

سایه م دو سه روز هست که از من عقب افتاده

موسیقی ِ نبض ِ من ، تو گوشه ء بیداده

خوابای قشنگ من دلمرده و افسردن

اشکام توی ِ اسناد ِ چن(د) خاطره دست بردن

کورسوی ِ امیدی هم ، تو آینه پیدا نیست

دردم رو تو میدونی! دردی که از اینها نیست!

دردم اینست که من بی تو دگر

از جهان دورم و بی خویشتنم

پوپکم ، آهوکم

تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم*

این قلب ِ خیانتکار ، آبستن ِ تردید ِ

بغضم اینو بم گفته! با چشم ِ خودش دیده!

تو محفظهء سینه م ، یک حادثه دق کرده

اینها همه تقصیره ، یک عادت ِ نامرده

با یک نُت ِ بدکاره همخوابه شده گوشم

سیگاری شده دستم ، تزریقی شده هوشم

بد میگه ازم اسمم.. معده م پره تشویشه

هر هفته به "من" می گم : این هفته ، تموم میشه!

حالم بده! انگاری هیچ جا واسه من جا نیست

دردم رو تو میدونی! می دونی که اینها نیست!

دردم اینست که من بی تو دگر

از جهان دورم و بی خویشتنم

پوپکم ، آهوکم

تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم

تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم *

محسن شیرالی

* مهدی اخوان ثالث (م.امید)

پ ن ۱: ترانهء نسبتا قدیمی بالا، توهمی بود که همیشه با من است... در تمام شبگردی هایم... میان تمام مستی هایم... هوشیاری هایم... لای بی خوابی ها و ته سیگار هایم.... توهمی که مثل دستها و سایه ام بخشی از من است....

ترس و رقص را نیز به من واگذارید و گوشهایم که شباهت هایی بین آنها شنیده اند.

پ ن ۲: جناب آقای "نیما"... پدر بزرگوار شعر نو... میلادتان مبارک... چه خوب که نیستید و نمی بینید داروگ به دروغ فریاد می زند : ای درختان سبز پوش تشنه : باران را چگونه نمی بینید.. باران می بارد... نماز شکر بخوانید!!

پ ن ۳: خدای جیبی ام بسیار خوش برخورد شده این روزها.. غرلندهایش تغییری نکرده اما خیلی وقت ها حق با اوست... زمان بیشتری به من اختصاص داده.. و این خیلی خوبه... مرسی خدای خوبِ جیبی من...

پ ن ۴: ..........

پ ن ۵: سپاس فراوان از عزیزانی که در این مدت مرا شرمنده مهربانی هاشان کرده اند.

مشغله ها و دلمشغولی هایم بزرگترین عوامل کمرنگ شدن حضورم در این دنیای مجازیست. ترانه های خوبی را به صداهای خوبی واگذار کرده ام که امیدوارم شنیده شوند اگر امان دهد گرگ سیاه مافیای ترانه...سعی می کنم حداقل در این حیطه "آدم" باشم..دروغ نمی گویم.ثنای هیچکس را نمی گویم.. زیرآب هیچ رفیق و نارفیقی را نمی زنم... هیچ ترانه ای را نمی کوبم... هیچ کدام از کلماتم را به عرش نمی برم...تنها می نویسم...و با تمام سختی ها و دلتنگی ها و تشویش ها می سپارم به خدا...

شاید رسالت کلمه همین باشد... اصلا ترانه یعنی همین... یعنی اتفاق خوب...

یعنی یک لحظه....

پ ن ۶: بعد از این ای مدعی چون بر در جانان روی

من هم آیم از قــفا و ایستم پـــــهلوی تـو

یا تـــو را بینند و بگشایند در بر روی مــــن

یا مـــــرا بینند و نگشایند در بر روی تـــــو

"آذر بیگدلی"

mohsen1984 — Fri, 30 Oct 2009 10:18:10 GMT

از این هست مست نیستم

که مست از نیستم

از این دست هست

مست

نمی شوم..

mohsen1984 — Thu, 22 Oct 2009 16:53:18 GMT

ساعت 20:20 دقیقه آخرین روز مهرماه قشنگ 1388

یه اتفاق خوب دیگه... باورش سخته....

خدایا ممنونم...

LovEr dAyS

mohsen1984 — Sat, 10 Oct 2009 08:42:27 GMT

معشوق بودن

خیلی

سخت تر از

عاشق بودنه !!

خیلی سخت تر....

....

mohsen1984 — Tue, 29 Sep 2009 16:59:18 GMT

مدت هاست که هرشب می رم رو پشت بوم و به آسمون نیگا می کنم. توصیف تصویری که می بینم کار خیلی مشکلیه! تمام مدتی که به ستاره ها و فاصله ای که با پیشونی من دارن نگاه می کنم ، فقط به یه چیز فکر می کنم : خدای جیبیم!

خدایی که روی هیچ کدوم از ستاره ها اسمشو ننوشته! روی هیچ کدوم از ابرها یادگاری نذاشته! خدایی که هیچ شبی واسه اینکه هیچ توجهی به این همه زیباییش نکردم سرم داد نزده! خدایی که مجبورم نکرد از روی اسم ستاره هاش پنجاه بار بنویسم تا بفهمم اون ستارهء پر نور که به ماه نزدیکه زهره س یا اونکه از همه دورتره!خدایی که دو هفته تموم آروم آروم از ماه پرده برداری می کنه تا درست تو چهاردهمین شب من ذوق زده بشم اما من….. یادم میره دعوتم به دیدن ماه! ولی بازم به این کارش ادامه میده…. و این فراموشکاریم رو فراموش می کنه!!!!

خدایی که مثه بعضی خداهای جعلی وعدهء همخوابه شدن با زن های آنچنانی اونم تو قصر های آنچنانی رو بم نمی ده! خدایی که تو هیچ شهر و روستایی هیچ نماینده یا دکانی نداره! خدایی که اهل مچ گیری نیست! هیچ وقتم نمی گه اگه کج رفتی چنین می کنم و چنان! اصلا… اهل این حرفا نیست!!! نه جهنمی داره و نه بهشت! جهنمش قهرشه و بهشتش آغوشش….

خدایی که اسمهای عجیب غریب نداره و فقط یه اسم داره : خدای جیبی! اونقدری که همه می گن بزرگ نیست و تو جیب پیرهن هم جا میشه… همیشه باهامه… اما هیچ وقت از لوس بازیهام و بدعنقی هام دلگیر نمی شه! وقتی دروغ می گم یا تهمت می زنم ، نمی زنه تو دهنم و فقط نگام می کنه و بعد می ره یه گوشه کز می کنه تا نازش رو بکشم و اینجوری بهش بگم: منو ببخش! تکرار نمی شه!!!

خدایی که خیلی خداست!

تمام این شب ها جلو چشامه….

و من از خجالت هی سرخ و سفید می شم! خدایا ، ببخش که با اینکه بغل گوشمی ، هی یادم میره بهت سلام کنم!

منو ببخش....

سلام خدای جیبی ِ من….. سلام…

* * * *

ده سال تمام است که نهم مهر ماه دلم می لرزد..... ده سال پیش با جیب هایی پر از ترانه و مثنوی ، دلم را به تو هدیه دادم.... و امروز دلتنگ ترین مرد جهانم.......

تولدت مبارک بانو

تولدت مبارک غایب همیشه حاضر!

....

mohsen1984 — Wed, 16 Sep 2009 20:48:18 GMT

به شدت می ترسم

نکند آسیبی برسانم به او

به خودم

خدایا....

زبان آتش

mohsen1984 — Sat, 05 Sep 2009 06:12:18 GMT

همیشه به این موضوع فکر می کردم که مردمانی که هم عصر سعدی و مولانا بوده اند ، چگونه با آن

بزرگمردان برخورد می کردند... چه احساسی داشتند از درک مردانی که می دانستند تاریخ نام آنها را با

احترام خواهد برد.. سوال سختی بود...

این روزها با تمام وجود جوابم را گرفته ام... من هم اکنون هم عصر مردی هستم که نامش می لرزاند

حافظهء این تقویم های فراموش کار را...

سالهاست که تنها تصویری که از دیوارهای لخت اتاقم آویزان کرده ام تصویر شما ست...

سالهاست که تنهایی هایم را هر ازگاهی با چهارگاه شما ، متبرک می کنم به اشک.....

سالهاست که برای من مثل تندیس مردان اساطیر ، پر ابهت و ارزشمند هستید...

اما این روزها حس من به شما چیزی فراتر از علاقه است!

از امروز به بعد ، در هر زمان و در هر مکانی که باشم ، با شنیدن صدای شما به نشانهء احترام برخواهم

خواست و شادمان خواهم بود که صدای مولانا را می نوشم.. که درد سعدی را می شنوم...

صدای شما

صدای بغض این مرز و بوم است

استاد محمد رضا شجریان......

○ ○ ○

تصنیف " زبان آتش "

دستگاه : شور

آهنگساز و آواز : استاد محمدرضا شجریان

شعر : زنده یاد فریدون مشیری

تنظیم : مجید درخشانی

^{تفنگت را زمين بگذار}^{كه من بيزارم از
ديدار اين خونبارِ}^{ناهنجار}^{تفنگِ دست تو يعني
زبان آتش و آهن}^{من اما پيش اين
اهريمني ابزار}^{بنيان كن}^{ندارم جز زبانِ دل
-دلي لبريزِ مهر تو}^-^{تو اي با دوستي دشمن}

^{زبان آتش و آهن}^{زبان خشم و خونريزي
ست}^{زبان قهر}^{چنگيزي
ست}^{بيا، بنشين، بگو،
بشنو سخن، شايد}^{فروغ آدميت راه در
قلب تو بگشايد}

^{برادر! گر كه مي خواني مرا، بنشين برادروار}^{تفنگت را}^{زمين
بگذار}^{تفنگت را زمين بگذار
تا از جسم تو}^{اين ديو انسان كش
برون آيد}

^{تو از آيين انساني چه مي داني؟}^{اگر جان را خدا داده}^ست^{چرا بايد تو بستاني؟}^{چرا بايد كه با يك
لحظه غفلت، اين برادر را}^{به خاك}^{و
خون بغلطاني؟}

^{گرفتم در همه احوال حق گويي و حق جويي}^{و حق با}^توست^{ولي حق را -برادر جان}^-^{به زور اين زبان
نافهم آتشبار}^{نبايد جست}

^{اگر این بار شد وجدان خواب آلوده ات بیدار}

^{تفنگت را زمین بگذار}

○ ○ ○

پ ن 1 : آلبوم رندان مست استاد این روزها به شکل خیره کننده ای می فروشد....

پ ن 2 : "زبان آتش" را از اینجا دانلود کنید.

......

mohsen1984 — Wed, 19 Aug 2009 06:38:18 GMT

زن فریاد می زد :

او بیمار است

آزادش کنید

- مادر!!

داستان حضرت زینب

قرن چندم بود؟

○ ○ ○

پیشانی بند سبز

چند لکه ء خون بر آن!

در جنگلی

چند شقایق روییده...

○ ○ ○

درختان

در انتظار پاییز اند...

گویا از سبز بودنشان

واهمه دارند...

○ ○ ○

موذن

اذان نمی گوید

از آن شب که دید

به جرم تکبیر

سیلی خورد

کودک همسایه....

○ ○ ○

دیگر هیچ کس نگفت "رای من کو"...

وقتی کسی با ناله پرسید :

"دوست من کو؟"

○ ○ ○

پ ن : پنهانی می گریم ، برای تمام شماهایی که نامتان را نمی دانم ، اما برای من می جنگید....

پ ن : آلبوم جدید استاد محمد رضا شجریان با نام رندان مست به بازار آمد. شخصا برای حمایت از وی و به امید اینکه این آلبوم پرفروش ترین آلبوم موسیقی ما شود ، چند نسخه از آن را حتما خریداری خواهم کرد. این کوچکترین کاریست که می توانم برای این بزرگمرد متعهد انجام دهم. پیشنهاد می کنم این ایده بنده را در وبلاگهاتان قرار دهید...

درود به حنجره ای که تنها برای مردمش می خواند و از مردمش.....

QuisTioN

mohsen1984 — Mon, 27 Jul 2009 07:34:18 GMT

چشمانم درد می کنند

سایه ام سرگیجه دارد

پاهایم برای هم حرف در می آورند

و دستهایم

از به یاد آوردن دستانت

همچنان می سوزند....

پیرامون ِ من سرشار از مردمانیست

که از من هیچ ندارند ، جز سوال

و هیچ نمی خواهند ، جز جواب

و من

چشمانم را ( که درد می کنند) به سوی ِ آنها بر نمی گردانم ;

زانوهایم را بغل می کنم

و سعی می کنم به یاد بیاورم

آن روز که تو بغض کردی

چند شنبه بود....!

محسن شیرالی

پ ن ۱ : به تو حسودی ام میشود! کسانی که اینجا می آیند ، به خاطر من نمی آیند! به خاطر گاهنوشت هاییست که

برای "تو" نوشته ام....

تو همیشه برنده بودی ، بانو...

پ ن ۲: این روزهای خون و دروغ تمامی ندارند؟

...

mohsen1984 — Tue, 21 Jul 2009 14:04:35 GMT

بانو...

...............

....

....... !