تبليغاتX
TABUT ... گاهنوشت های محسن شیرالی
"تــقدیم به اولــین کرمی که بعد از مـرگ بر کالبدم خواهد افتاد....."


فاحشه های شهر مرا دوست دارند...

 

من تنها مرد این شهرم

 

                                که هربار آنها را به خانه ام میخوانم

 

                به جای فریاد لذت ، تنها می گریم........ و می گریم.....

 

تا آنها با سرانگشتان نازکشان

 

اشک هایم را پاک کنند

                             و موهای خرمایی ام را از روی پیشانی ام کنار بزنند

               

                 و آن حس لطیف

                                       باز

                                        مرا تسخیر کند....

 

فاحشه های شهر مرا دوست دارند...

 

                                  ○           ○          

پ ن 1 :  شدیدا کم حرف شده ام.. هیچیم نیست! نه.... انگار یه چیزیم شده... هرجا میرم نشونه های تو رو می بینم.. انگار یه نفر دستاشو دور گردنم حلقه زده و همینکه به آســـــــــــتانهء خفگی میرسم به اندازه چند نفس رهام می کنه ولی دوباره....  بانو! دلتنگی رهام نمی کنه....

پ ن 2:  اولین دوست وبلاگیم رو گم کردم.... مهزاد!.. خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر کنی نگرانتم...

پ ن 3: سکوت می کنم....

پ ن 4: لینک من در Facebook : اینجا کلیک کنید. 


 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388ساعت 15:21  توسط محسن شیرالی