سیزده سال پیش بود...

  من سیزده ساله بودم و متحیر از چگونگی چینش کلمات....

  و تو مرا به ژرف ترین واژه ها سوق دادی.... با صدای خسته ات و کلام علو...

  برای همیشه دوشنبه ها و پنج شنبه ها میعادی تازه خواهم داشت با "خواب یک ستاره"...

  راستی!

  هرکس آمد میگویم نیستی...

  می گویم رفته ای شمال...  تو به جنوب بیاندیش ....

                                                                   ..... و به عطر ریواس و ترانه...

  کلامم رقت بار شد... ببخش...   از نو مینویسم..

  سلام خسرو...

  حال همهء ما خوب است..

                                    اما تو باور نکن....